Бичархон домани гулбаргиятро, то ба чарх оям,

Биларзон он ду себатро, ки бар ҷонам биафзоям.

Зи рақси шохаҳо дар бод рафтори ту рақсонтар,

Ба чарх ойӣ, аҷаб дорам, ки чун дар ҷой барҷоям.

Дилхоста аз манзараҳоям рухи ёр аст,

Бе манзари ӯ манзараҳоям ба чӣ кор аст?!

Дар ҳанҷараҳо нест навое, агар ӯ нест,

Дар панҷараҳоям, агар ӯ ҳаст, баҳор аст.

Агар ғазал, ки бигӯйӣ, бигӯ тару тоза,

Ки оварад сухани кӯҳна хобу хамёза.

Ба як-ду ҳарфи куҳанкола нав нагардад шеър,

Арӯс мешавад оё аҷуза бо ғоза?!

Сабук, сабук ту биё, ҳамчу абр бар сари ман,

Ки гӯямат шавад абри баҳор ҳамсари ман.

Куҷо бувад пари абре  чу ту сабукпарвоз

Таҳи сипеҳр, паризодаи паровари ман?!

Эй сабзтарин сабз, зи Наврӯзи баҳорон,

Гулгунтарин аз лолаву аз лолаузорон,

Ин сабзиву сурхӣ ба ҳам омехт чӣ гуна,

Гар нестӣ аз тоифаи оташу борон.

Хами гесӯи туро кард навозиш дастам,

Дар хами гесуят афтода ба зону ҳастам.

Дастам аз домани оғӯши ту чун кӯтаҳ буд,

Дигар уммеди дарозе ба чӣ ҳам мебастам.

Ҳама дар ишқ раҳи бастаи дил бикшоянд,